آشنایی با شهرستان نمین

 

جمعیت شهرستان:

بر اساس آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال 1375 و آخرین تقسیمات کشوری،نمین دارای جمعیتی معادل 69349 نفر می باشد که از این تعداد 50326 نفر در روستاها و 19023 نفر در شهرها سکونت دارند از کل جمعیت تعداد 34902 نفر مرد می باشد.                                                                  
نرخ  رشد جمعیت شهری این شهرستان 4/4 درصد در سال 1375 نسبت به سال 1370 بوده و نرخ رشد جمعیت روستایی در سال 1375 نسبت به سال 1370 با لحاظ کردن آخرین تقسیمات کشوری در استان در سالهای 1379 و 1381 و انتزاع 8 روستا از شهرستان 22/1 درصد بوده است. 

بقیه در ادامه مطلب



 


موقعیت طبیعی و جغرافیایی: 

نمین منطقه ای است کوهستانی واقع در حاشیه غربی دریای خزر و ارتفاع آن از سطح دریا 1450 متر مختصات جغرافیایی طول 48 درجه 29 دقیقه و 30 ثانیه و عرض 38 درجه 25 دقیقه و 25 ثانیه می باشد آب و هوای نمین معتدل،زمستانهای سرد و تابستان هوای ملایم دارد.
در طول فصل بهار هوای نمین بسیار لطیف و معطر است تمام کوهپایه ها و ارتفاعات پوشیده از گیاهان علفی و دارویی انواع گلهای وحشی و زیباست.جنگل طبیعی فندقلو در شرق و جنوب نمین در ایران منحصر بفرد بوده و دارای گردشگاهی طبیعی و بسیار زیبا برای عموم است.                                          
این شهرستان در شمال شرقی  استان اردبیل و در متطقه نوار مرزی،با کشور آذربایجان همسایه می باشد و حدود 48 کیلومتر از ناحیه شمال با کشور یاد شده مرز مشترک دارد.وسعت آن حدود 6/1100 کیلومتر مربع و در فاصله 22 کیلومتری مرکز استان در کنارجاده ترانزیتی اردبیل به گیلان و تهران واقع شده است.    
        
وجه تسمیه:
الف:دانشمند عالیقدرمرحوم دهخدا می نویسد چون آب و هوای این شهر در گذشته بعلت جنگلی بودن ارتفاعات اطراف آن و نیز بعلت نزدیکی به دریای خزر بسیار مرطوب بوده است بدین سبب این شهر را نمین یعنی مرطوب نامیده اند.    
                                                                                                                 
ب:می گویند در گذشته های دور شهر نمین بسیار بزرگ و آبادی بوده با نه هزار جمعیت بدین سبب این شهر را نه مین(نه هزار)نامیده اند که بعدها به نمین معروف شده است.   
                                                    
ج:امرای محلی سالی چند ماه در دامنه های شیندان قلعه سی اطراق می کرده اند با توجه به اینکه تمام شهرها و روستاهای اطراف به غیر از نمین از بالای این قطعه دیده می شده بدین سبب این شهر را نه بین یعنی جاییکه دیده نمی شود نامیده اند بعدها حرف ب تبدیل به میم شده و بجای نه کلمه نمین تلفظ گردیده است.                                                                                                                                                          
                                                                                                                                                       
پیشینه تاریخی نمین:

باستناد شواهد موجود تاریخی چندین هزار سال قبل از میلاد مردمانی در منطقه فعلی به مرکزیت نمین ساکن بوده اند و تمدنی درخشان داشته اند.دمورگان با توجه به نتایج مطالعات خود بر روی منطقه چای قوشان حد فاصل نمین و روستای میناباد تاریخ پیدایش تمدن در این منطقه را نه هزارسال قبل از میلادگزارش نموده که اشیایی از این منطقه مربوط به قرن 16-12 (ق-م)پیدا کرده است وی می گوید ساکنین اولیه این منطقه از راه شکار و جمع آوری غذا زندگی می کرده انددلاپورت و استربون را جزو سرزمین کادوسیان که از شمال به رود کورا (شمال غربی دریای خزر)و از جنوب غربی با بالها رود محدود می شده و برای خود حکومت  مستقلی داشته،شناخته است.دیاکوئوف سابقه پیدایش تمدن در این منطقه را 3 هزار سال پیش از میلاد تخمین زده است.بهرحال در سال 1813 میلادی پس از انعقاد عهدنامه گلستان و بدنبال آن در سال 1828 با انعقاد عهدنامه ترکمن چای به ایالتهای کوچکی تجزیه شده و ویلکیج به مرکزیت نمین(باستناد مدارک موجود مرکز طالش سابق)از طالش منتزع گردید. 
                                        
فرهنگ و آداب  و رسوم و قومیتها:

مهمترین ویژگی فرهنگ مردم شهرستان نمین علاقمندی و توجه خاص آنان به کسب علم و دانش و تحصیلات عالیه از قدیم الایام بوده و به همین دلیل نمین بعنوان «شهر فرهنگی» از دیرباز در بین عام و خاص معروفیت داشته است.بطوریکه مدارس دخترانه و پسرانه به سبک نوین آموزشی «به استناد کتاب تاریخ و فرهنگ آذربایجان آقای حسین امید»در شهر نمین بسال 1299 هجری شمسی دایر بوده است.      
از جمله امکانات موجود فرهنگی در شهرستان نمین می توان به وجود کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان،کتابخانه،فرهنگسرا و ....اشاره کرد که نیازمند توجه خاص بمنظور جبران نیازمندیهای ضروری فرهنگی شهرستان عنایتاً به آسیب پذیری این منطقه ناشی از همسایگی با کشورهای جمهوری آذربایجان و پیامدهای  منفی و معضل اجتماعی و فرهنگی در اثر قاچاق کالا و ترددهای غیرمجاز و .... می باشد. 
آداب و رسوم اهالی این شهرستان نیز همانند آداب و رسوم سایر اهالی استان می باشد و موردی که از حیث موضوع مذکور این شهرستان را متمایز از سایر شهرستانهای استان نماید وجود ندارد اگر چه در برخی موارد تفاوت نه چندان قابل توجه وجود دارد ولی در کل رعایت حقوق مدنی،احترام به یکدیگر،احترام به باورهای دینی،مهمان نوازی،اعتقادات مرسوم در جامعه،اجرای مراسم مذهبی در ایام ماه محرم،عید قربان،نوروز،هفته خوانی در منازل،تکایا و....از جمله آداب و رسوم اهالی این منطقه را تشکیل می دهد.              
از نظر قومیت بطوریکه قبلاً نیز اشاره گردیده 78 درصد بافت جمعیت شهرستان شیعی مذهب و 22 درصد آن از اهل تسنن می باشد.مردمان اهل تسنن در مرکز شهرستان و نیز 11 روستای تابعه بخشهای عنبران و ویلکیج سکونت داشته که بخش عنبران از اکثریت از اکثریت مطلق سنی نشین برخوردار است.                  
زبان مردم شهرستان ترکی آذری و طالشی می باشد،طالش زبانها بیشتر در بخش عنبران و مناطق مرزی و تعدادی نیز در بخش ویلکیج سکونت دارند.مناطق معروف به پیله رود هم لهجه خاصی متمایز از لهجه شهرستان دارند.             
                                                                      
مراکز مذهبی:

تعداد حوزه علمیه اهل تشیع:دارای یک حوزه علمیه در روستای دگرماندرق به صورت نیمه فعال                                
مساجد،حسینیه،امام زاده:113
تعداد مساجد اهل سنن:11

آثار تاریخی:

از مهمترین آثار باستانی این شهرستان که بصورت اماکن و بناهای تاریخی به یادگار مانده می توان به  
                                                                                           
الف:بقعه شیخ بدرالدین نمینی در شهر نمین

ب:بقعه پیرلنگ در شمال غربی روستای ننه کران

ج:بقعه شیخ علی عنبران پیر طریقت

د:بقعه محمد سعید فرزند شیخ علی و پیر پیران بابا خرم الدین در عنبران علیا (بصورت بقعه های گنبدی و نقشبندی) 
                                                                            
ه.زیارتگاه آقا قنبری در روستای نیارق اشاره کرده همچنین تپه ها و سنگ نوشته های باستانی  با ارزشی تاریخی،در نوع خود نیز قابل اشاره می باشد.

ایرانگردی و جهانگردی:

در این شهرستان همه ساله تعدادی از گردشگران خارجی و داخلی از مناطق مختلف شهرستان نمین بخصوص از جنگل طبیعی فندقلو با امکانات نسبی اقامت در آلاچیق های سیاحتی بازدیدمی نمایند.

صنعت گردشگری و توریسم:

الف: جنگل فندقلو و منطقه کوهستانی شاغلادرق در حاشیه شمالی شهرستان و درامتداد جاده ارتباطی-آستارا فضای سرسبز و زیبایی را بوجود آورده است که همه ساله در فصل بهار و تابستان حضور هزاران نفر از مشتاقان طبیعت را پذیرا است.   
                                                
ب:جنگل آلادیزگه واقع در بخش مرکزی بخش ویلکیج 

ج:آبگرم گرمه چشمه واقع در بخش ویلکیج